10 πράγματα που δεν γνωρίζετε για την Κατερίνα Παπουτσάκη

Η Κατερίνα Παπουτσάκη δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις! Η ηθοποιός με την ευρεία γκάμα ρόλων, τόσο στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο όσο και στο θέατρο που λατρεύει και υπηρετεί, κινούμενη με ευκολία από το κλασσικό ρεπερτόριο μέχρι το μιούζικαλ ως εξαιρετική τραγουδίστρια, πρωταγωνιστεί αυτή την περίοδο στη νέα ταινία του Νίκου Ζαπατίνα «Περιμένοντας τη νονά» και δεν κρύβει τη χαρά της για τη συνεργασία αυτή!

Η ίδια μας λέει ότι πρόκειται για ένα έργο που αποπνέει απίστευτη νοσταλγία, ευαισθησία, αθωότητα και ρομαντισμό αλλά διαθέτει και αστείρευτο χιούμορ, το οποίο αναδεικνύεται από τις ερμηνείες κυρίως του πρωταγωνιστικού διδύμου, Θανάση Τσαλταμπάση και Λευτέρη Ελευθερίου. Με αφορμή την ταινία αυτή μάλιστα, έχει ηχογραφήσει με τη Demy, η οποία υποδύεται την κόρη της, ένα τραγούδι που θα κυκλοφορήσει οσονούπω από την Panic records, σε στίχους της Βίβιαν Κοντομάρη και μουσική του Σταύρου Τσουμάνη.

Εν αναμονή, λοιπόν, τόσο του τραγουδιού όσο και της απόκτησης του δεύτερου παιδιού της (είναι οκτώ μηνών έγκυος!), απαντάει στις 10 ερωτήσεις που της κάναμε και ιδού τ’ αποτελέσματα:

Το πρώτο πράγμα που κάνω το πρωί: Πηγαίνω στο κρεβάτι του Μάξιμου και τον ξυπνάω με αγκαλιές και φιλάκια.

Η αγαπημένη μου ώρα της ημέρας: Το βράδυ που κάθομαι αγκαλιά με τον άντρα μου, τον Παναγιώτη, στον καναπέ και βλέπουμε σειρές.

Το αγαπημένο ρούχο στη ντουλάπα μου: Αυτό που μου κάνει αυτή την περίοδο γιατί γενικώς, δεν μου κάνει τίποτα…

Ο αγαπημένος μου προορισμός: Η Δονούσα

Η μεγαλύτερή μου φοβία: Ο σεισμός και η πυρκαγιά

Το ίνδαλμά μου όταν ήμουν μικρή: Δεν ήταν ακριβώς ίνδαλμα ωστόσο θαύμαζα απεριόριστα τη Χαρούλα Αλεξίου. Ακούγαμε συνεχώς τα τραγούδια της με τον μπαμπά μου, στις ατέλειωτες αμαξάδες στη Σητεία και κλαίγαμε και αγκαλιαζόμασταν… Ήταν πολύ ωραία και συγκινητικά!

O βαθμός μου στο απολυτήριο Λυκείου: 17,6… κάτι τέτοιο!

Τι ήθελα να γίνω όταν ήμουν μικρή: Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήθελα να γίνω ηθοποιός. Στο Δημοτικό, όμως, έλεγα ότι θέλω να γίνω δασκάλα για να μην θεωρηθώ ψώνιο ενώ στο Λύκειο δεν το ομολογούσα για να μην θεωρήσουν ότι ακλουθώ απλώς τη μόδα που ήθελε τους πάντες να επιθυμούν το ίδιο. Για μένα, ήταν κάτι πολύ βαθύ, υπαρξιακό, εξού κι όταν τελείωσα το σχολείο πήγα αμέσως στο εργαστήρι του Βασίλη Διαμαντόπουλου για να διαπιστώσω αν αυτό που ήθελα πολύ, μπορούσα να το κάνω πραγματικότητα. Πράγμα το οποίο τελικώς συνέβη…

Το τυχερό μου αντικείμενο/γούρι μου: Δεν έχω αγαπημένο αντικείμενο γιατί γενικώς δεν τα πάω και πολύ καλά με τα πράγματα. Συνήθως τα σπάω ή τα χάνω γι’ αυτό και δεν έχω ούτε γούρι…

Αγαπημένη φωτογραφία στο κινητό μου: Σίγουρα μία του γιου μου, Μάξιμου.

 

Εγγραφή στο Newsletter

No spam guarantee.

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )
Ετικέτες: , , , ,

Σχετικά Άρθρα

Προηγούμενο αρθρο Επόμενο αρθρο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

30 shares