Γράμμα σε έναν μπαμπά

Αγαπημένε μου μπαμπάκα,

Θυμάμαι αυτή την (κακή) ερώτηση όταν ήμουν μικρή: «ποιον αγαπάς περισσότερο; Τη μαμά ή τον μπαμπά;». Δεν ήξερα αν όντως αγαπούσα κάποιον περισσότερο, αλλά επειδή συνήθως ήταν μπροστά η μαμά απαντούσα το προφανές. Η αλήθεια είναι ότι είμαι παιδί του μπαμπά μου. Είμαι πάρα πολύ περήφανη και για τους δύο σας, αλλά -το ομολογώ- έχω εξαιρετική αδυναμία σε εσένα!

Θες επειδή έλειπες πολύ από το σπίτι; Θες επειδή δεν επαναπαύεσαι και σου αρέσει να εξελίσσεσαι; Επειδή έδειχνες πάντα εμπιστοσύνη σ’ εμένα και στις αδερφές μου; Μάλλον για όλα αυτά… Κυρίως όμως γιατί μαζί σου έχω κάνει μερικές από τις πιο ουσιαστικές συζητήσεις. Λίγα λόγια που πάντα όμως «χτυπάνε» ακριβώς εκεί που πρέπει.

Θυμάμαι πόσο χαιρόμουν τα πρωινά που ήσουν σπίτι και μας ξυπνούσες εσύ. Ή τις φορές που ήρθες να πάρεις τον έλεγχο στο σχολείο. (Να ξέρεις ότι ένιωθα πολύ περήφανη που ήσουν εσύ εκεί δίπλα μου!) Θυμάμαι και τις φορές που η μαμά μας παρέπεμπε σ’ εσένα για να μας δώσεις την άδεια να πάμε σε κάποιο πάρτι -και ξέραμε ότι η απάντησή σου θα ήταν ναι…

Και τα καλοκαίρια που ερχόμουν μαζί σου στη δουλειά. Δεν ξέρω αν το καταλάβαινες, αλλά είχα άγχος να σε βοηθήσω. Θυμάμαι πως όποιο ρούχο μου αγόραζες εσύ γινόταν αυτομάτως το αγαπημένο μου (ειδικά εκείνη η καφέ φουστίτσα)!   

Θυμάμαι και τους τσακωμούς μας. Καλώς ή κακώς δεν είναι πολλοί. (Για να μην το ξεχάσω: Μου αρέσει πώς υπερασπίζεσαι τη μαμά και παίρνεις κρυφά το μέρος της κρατώντας όμως τις απαραίτητες ισορροπίες.)

Θυμάμαι τη συγκίνησή σου όταν περίμενες τα εγγόνια σου. Τα λόγια που μου είπες πριν φύγω στο εξωτερικό. Κάθε συμβουλή που μου έχεις δώσει. Γιατί μου έμαθες να δίνομαι χωρίς να παρά-δίνομαι· να επιλέγω πότε και γιατί θα υποχωρώ. Και νιώθω η πιο τυχερή κόρη!

Κακά τα ψέματα, είσαι το ανδρικό μου πρότυπο. Κάθε συμπεριφορά σου είναι εντυπωμένη μέσα μου και χαίρομαι όταν μιλάω για σένα. Ξέρω ότι δεν έχουν όλες την τύχη μου, μπαμπά. Θυμάμαι ότι πολλές συμμαθήτριες και φίλες μου ένιωθαν κάποιο φόβο για τον πατέρα τους. Εγώ όχι! Και με έκανε να νιώθω τόσο διαφορετική αυτό!  

Λένε ότι ο πατέρας αποτελεί τη «γέφυρα» που οδηγεί τα παιδιά στην εξωστρέφεια. Ήσουν και παραμένεις η γέφυρά μου με την «πραγματική» ζωή. Η μαμά έβαλε τις απαραίτητες βάσεις μέσα στο σπίτι κι εσύ είσαι πάντα εκεί για να ωθείς στο παραπάνω και στο περισσότερο! Και μην ανησυχείς που έλειπες τόσο από το σπίτι. Ήσουν πραγματικά παρών να ακούσεις, να συμβουλεύσεις και να δείξεις την αγάπη σου!

Χρόνια πολλά, μπαμπά! Σε ευχαριστώ για όλα!  

Η γιορτή του Πατέρα γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου. Η πρώτη γνωστή γιορτή προς τιμήν του πατέρα έρχεται από το 1908, ενώ καθιερώθηκε επίσημα με προεδρικό διάταγμα στην Αμερική μόλις το 1966.

Εγγραφή στο Newsletter

No spam guarantee.

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )
Ετικέτες: ,

Σχετικά Άρθρα

Προηγούμενο αρθρο Επόμενο αρθρο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares