Παρενοχλώντας σεξουαλικά μια δρομέα…

Σήμερα γιορτάζουμε! Ή μάλλον σωστότερα, σήμερα είναι μία υπενθύμιση όλων όσων πρέπει καθημερινά να γιορτάζουμε. Να γιορτάζουμε τη μοναδικότητά μας και τη γυναικεία μας φύση! Να γιορτάζουμε η καθεμία τη διαφορετικότητά της και όλες μαζί τα ιδιαίτερα εκείνα χαρακτηριστικά που μας κάνουν ΓΥΝΑΙΚΕΣ! Κόρες, μαμάδες, γιαγιάδες, θείες, νονές, σύζυγοι, σύντροφοι, φίλες, κολλητές, νοικοκυρές, εργαζόμενες… Να γιορτάζουμε επειδή πάνω απ’ όλα είμαστε ΓΥΝΑΙΚΕΣ! Χρόνια μας Πολλά!

Η σημερινή ημέρα είναι η αφορμή μόνο για να μιλήσω για κάτι που εδώ και καιρό με προβληματίζει, τη σεξουαλική παρενόχληση. Όλες γνωρίζουμε καλά τι κρύβεται πίσω από τη λέξη αυτή γιατί δυστυχώς οι περισσότερες, είτε το έχουμε βιώσει προσωπικά, είτε έχουμε ακούσει κάποιο πρόσωπο του περιβάλλοντός μας να αφηγείται τη δική του ιστορία. Σωματική ή λεκτική, η σεξουαλική παρενόχληση είναι μία μορφή βίας και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται.

Στη βία δεν -πρέπει να- υπάρχει ανοχή, δεν -πρέπει να- αναγνωρίζονται δικαιολογίες και ελαφρυντικά και δεν πρέπει να μένει ατιμώρητη. Η βία σε όλες της τις μορφές, παραμένει βία!

Σήμερα, λοιπόν, θα ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις μου για μια μορφή σεξουαλικής κακοποίησης, μια μορφή βίας, που δυστυχώς και ανεκτή είναι, και δικαιολογίες τις αναγνωρίζονται και πάντα μένει ατιμώρητη. Μια μορφή σεξουαλικής κακοποίησης που γνωρίζουν καλά όσες από εμάς έχουν «τολμήσει» να βγουν να τρέξουν έξω, σε ένα πάρκο ή στον δρόμο.

Προσωπικά, τους τελευταίους 3 περίπου μήνες, έχω μετρήσει πάνω από 40 τέτοια περιστατικά, αριθμός που αντιστοιχεί σε περισσότερα από 2 ανά προπόνηση. Αναφέρομαι φυσικά στα σχόλια, τα επιφωνήματα και τα επίθετα που σου αποδίδονται από περαστικούς, διερχόμενα οχήματα και παρέες που συναντάς στον δρόμο την ώρα που εσύ αμέριμνη τρέχεις. Σε κάποιες μάλιστα από τις περιπτώσεις αυτές, έχει συμβεί να σταματήσει στην κυριολεξία αυτοκίνητο δίπλα μου και να ανοίξει ο συνοδηγός την πόρτα για να «θαυμάσει» και να σχολιάσει με την άνεσή του ή, το ακόμα χειρότερο, να μου προτείνει να επιβιβαστώ στο όχημα έναντι χρηματικού ανταλλάγματος. Οι χαρακτηρισμοί και τα επίθετα που θα ακούσεις ποικίλλουν, σίγουρα όμως δεν φημίζονται για την ευγένεια ή την πρωτοτυπία τους. Τα περισσότερα είναι ωμά, χυδαία και ιδιαιτέρως προσβλητικά.

Στην αρχή, με εντυπωσίαζε το θράσος κάποιων που τολμούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο. Έπειτα, άρχισε να με τρομάζει γιατί τα περιστατικά διαδέχονταν το ένα το άλλο και η φρασεολογία γινόταν όλο και πιο ωμή και οι συμπεριφορές πιο ακραίες. Κάποια στιγμή, συνειδητοποίησα πως είχα πλέον συνηθίσει τόσο πολύ αυτές τις συμπεριφορές και τα σχόλια, που αδιαφορούσα παντελώς, είχα πάψει ακόμα και να τα ακούω. Ή έτσι προσπαθούσα να με πείσω, σε μια προσπάθεια να τα ξορκίσω. Όσο γρήγορα όμως κι αν τρέξεις, από τέτοιου είδους σχόλια, δεν μπορείς να ξεφύγεις. Και τότε θύμωσα! Θύμωσα με τον εαυτό μου γιατί με τον τρόπο αυτό είναι σαν να αποδέχομαι τη συγκεκριμένη μορφή βίας. Προφανώς και πρόκειται για μία μορφή άμυνας και αυτοπροστασίας όμως, συγχρόνως συμβάλλω, έστω και άθελά μου, στη διαιώνιση αυτής. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί αν απαντήσεις σε ένα τέτοιο σχόλιο, γι’ αυτό και οι περισσότερες αδιαφορούμε ή κάνουμε πως αδιαφορούμε. Αδιαφορούμε όμως τόσο, που δεν μιλάμε ποτέ για αυτό, σαν να είναι κομμάτι της προπονητικής ρουτίνας, κάτι απολύτως φυσιολογικό. Δεν είναι όμως! Είναι βία και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται!

Δεν έχω δει ή ακούσει ποτέ κανέναν περαστικό να αντιδρά ή να απαντά σε τέτοια σχόλια. Και δεν μπορώ να φανταστώ ότι δεν τα έχουν ακούσει. Επιλέγουν και εκείνοι να αδιαφορήσουν και κάπως έτσι γινόμαστε όλοι μαζί συνένοχοι στη διαιώνιση μίας μορφής βίας. Και επειδή είμαι σίγουρη ότι κάποιοι ίσως σκεφτούν πως οι θύτες ανήκουν σε συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα ή κοινωνικο-οικονομική τάξη κλπ, δεν είναι ηλικιακό, πολιτικό, οικονομικό ή ταξικό το πρόβλημα. Είναι συνολικά κοινωνικό! Γιατί στη βάση του φταίμε όλοι μας… Πρόκειται για μία έκφανση της σεξουαλικής παρενόχλησης, που επιλέγουμε ως κοινωνία να μην τη βλέπουμε, να μην την ακούμε και ακόμα χειρότερα να την αποσιωπούμε αντί να τη στηλιτεύουμε και να την καταδικάζουμε. Είναι μία βίαιη συμπεριφορά, που όμως αρκετοί θεωρούν αποδεκτή, ίσως και επιβεβλημένη, γιατί απλά είναι ή νομίζουν πως έτσι θα γίνουν άνδρες! Ανδρισμός όμως σημαίνει γενναιότητα, τιμιότητα, προστατευτικότητα, θάρρος και πρωτίστως ευγένεια και σεβασμός στο γυναικείο φύλο.

Δεν ξέρω ποια είναι λύση. Η παιδεία; Η οικογένεια; Και όχι μόνο… Η σιωπή πάντως σίγουρα όχι!

Χρόνια μας Πολλά!

Εγγραφή στο Newsletter

No spam guarantee.

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )
Ετικέτες:

Σχετικά Άρθρα

Προηγούμενο αρθρο Επόμενο αρθρο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

197 shares