Πάσχα στο χωριό!

Δεν έχω καταγωγή από χωριό και η φράση που σημάδεψε την παιδική μου ηλικία ήταν αυτή που έλεγαν οι γονείς μου με παράπονο «εμείς δυστυχώς δεν έχουμε χωριό να περάσουμε το Πάσχα!». Η επαφή μου με τη φύση συνοψιζόταν στις καλοκαιρινές μου διακοπές, κατά τη διάρκεια των οποίων κυριολεκτικά δεν έβγαινα από τη θάλασσα, και σε κάποιες επισκέψεις στα ξαδέρφια μου από τα Σπάτα (προ αεροδρομίου, όταν ήταν ακόμα χωριό) από καιρού εις καιρόν, ιδίως την εποχή του τρύγου που πατούσαμε τα σταφύλια.

Έτσι λοιπόν φέτος, που το ευνόησαν οι συνθήκες, ήρθαμε οικογενειακώς στο χωριό του Μιχάλη, την Τακτικούπολη Τροιζηνίας (παίρνοντας μαζί τη μαμά και τη θεία μου) προκειμένου να ζήσουμε τις πασχαλινές και πρώτες αυτές ανοιξιάτικες μέρες, παρέα με τις κατσικούλες και τις κοτούλες της αυλής κι ένα τσούρμο παιδάκια αφημένα ελεύθερα να τρέχουν ανάμεσά τους με κάθε μέσο, πόδια, πατίνια ή ποδήλατα!

Σαφώς και δεν μπορώ να περιγράψω όλα όσα περάσαμε… Θα σταθώ στα πιο σημαντικά, ή τουλάχιστον σε αυτά που μου έκαναν εμένα περισσότερη εντύπωση.

Βάζω τίτλο, λοιπόν,«Πέντε -τουλάχιστον- πράγματα που έμαθα σε πέντε μέρες» και ξεκινάω:

1.Τα αυγά βάφτηκαν με φυσικά χρώματα, χρησιμοποιώντας σαφράν (κίτρινο) και κρεμμυδότσουφλα (κόκκινο σκούρο). Τυλίχθηκαν σφιχτά σε παλιά καλσόν μαζί με λουλουδάκια και φυτά και βουτήχθηκαν στα παραπάνω χρωστικά μίγματα για να πάρουν το ιδιαίτερο χρώμα που τους έδωσαν. Η πεθερά μου, η οποία είχε το γενικό πρόσταγμα, δίνει τις συνταγές:

Προσοχή: Τα αυγά πριν μπουν στο οποιοδήποτε μίγμα, καλό είναι να έχουν θερμοκρασία δωματίου και όχι… ψυγείου!

2. Το στόλισμά τους είναι δουλειά… παιδική! Υπάρχουν πολλά πλέον αυτοκόλλητα που ξεφεύγουν από τις παραδοσιακές χαλκομανίες των δικών μας παιδικών χρόνων και μεταμορφώνουν τα αυγά σε έργα τέχνης! Περιττό να αναφέρω το χτίσιμο… αναμνήσεων των δικών μας παιδιών

3. Έπιασα στα χέρια μου κερί που περιείχε βασιλικό πολτό και με τη μέλλουσα βασίλισσα να τον τρώει επιτόπου! Κάθε πρωί βάζω αυτή τη σούπερ τροφή κάτω από τη γλώσσα μου, σε ποσότητα σαν το κεφάλι της καρφίτσας, και την αφήνω να λιώσει. Σε αυτή τη μορφή (σαν αλοιφή) κρατάει μέχρι 5 μέρες. Μετά σκληραίνει.

4. Τα κρασιά που φτιάχνουν με μεράκι οι κάτοικοι του χωριού και τα μοιράζουν στην ευρύτερη οικογένειά τους (δηλαδή σχεδόν σε όλο το χωριό!) είναι απλώς καταπληκτικά! Τύφλα να έχουν οι Γάλλοι ή οι Ιταλοί μεγάλοι και γνωστοί οινοπαραγωγοί. Μπορεί να υπερβάλλω λίγο, όμως είναι ένεκα ενθουσιασμού…

6. Η ομαδική δουλειά που γίνεται με αγάπη, είναι η πιο μεγάλη, αναμφισβήτητα, συνταγή επιτυχίας για όλα τα πράγματα! Ακόμα κι αν υπάρχουν διαφωνίες και εσωτερικές μικροσυγκρούσεις μεταξύ των μελών της ομάδας (κυρίως μεταξύ αδελφών όπου είναι και μεγάλη ατραξιόν!), η δουλειά γίνεται άψογα και στο πιτς-φιτίλι!

Καλό Πάσχα σε όλους! Χρόνια πολλά και καλύτερα, στο μυαλό και την καρδιά μας!

Ζέτα 

Εγγραφή στο Newsletter

No spam guarantee.

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )
Ετικέτες:

Σχετικά Άρθρα

Προηγούμενο αρθρο Επόμενο αρθρο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares