Πόσο κοστίζει να είσαι φιλόζωος;

Πολύ! Πολύ περισσότερο απ’ό,τι ίσως μπορούν οι περισσότεροι να φανταστούν. Στην Ελλάδα τουλάχιστον…

Πόσο πλούσιος πρέπει να είσαι για να περιθάλψεις ένα χτυπημένο αδεσποτάκι; Αρκετά! Τουλάχιστον…

Και προφανώς δεν εννοώ πλούσιος σε αγάπη, συναισθήματα και διάθεση να βοηθήσεις. Αυτά έρχονται δεύτερα, αφού πρώτα εξοφλήσεις όλους τους λογαριασμούς του άτυχου ζώου! Και είναι πολλοί και μεγάλοι!

Ας τα πάρω όμως όλα λίγο από την αρχή. Κυριακή μεσημέρι και γυρνώντας από την προπόνηση, στο ύψος της Γλυφάδας, βρίσκουμε τραυματισμένο στη μέση του δρόμου έναν γατούλη. Έτρεχε αίμα από το στόμα του αλλά ήταν ζωντανός και είχε τις αισθήσεις του. Τον μεταφέραμε στο πεζοδρόμιο προσπαθώντας να σκεφτούμε παράλληλα μια λύση. Δεν υπήρχε περίπτωση να τον εγκαταλείψουμε εκεί όπως τον εγκατέλειψε ο ασυνείδητος οδηγός που τον τραυμάτισε. (Ασυνείδητος όχι γιατί τον χτύπησε -δεν τον κατηγορώ αν και θα μπορούσε να είναι πιο προσεκτικός- αλλά γιατί δεν μπορεί να μην αντιλήφθηκε ότι χτύπησε ένα ζωάκι και να σηκώθηκε να φύγει αμέριμνος!) Ακολούθησαν κάμποσα τηλεφωνήματα σε κλινικές, Φιλοζωικές οργανώσεις, κτηνιάτρους κλπ. Ελάχιστοι απάντησαν και δυστυχώς όχι οι Οργανώσεις(!!) αλλά όλοι μας παρέπεμψαν σε εφημερεύουσα ιδιωτική κλινική καθότι Κυριακή.

Στην Ελλάδα προφανώς αν είσαι αδεσποτάκι δεν επιτρέπεται να χτυπήσεις ή να σε χτυπήσουν Κυριακή…

Πήραμε τηλέφωνο στην Κλινική, τους περιγράψαμε τι συνέβη και η απάντηση ήταν η εξής «Ναι, φυσικά να τον φέρετε. Είμαστε βέβαια με ιατρούς εφημερίας αλλά να ξέρετε ότι το κόστος της επίσκεψης είναι 70€ και επιπλέον οι όποιες εξετάσεις και φάρμακα χρειαστούν. Επειδή είναι αδεσποτάκι θα σας κάνουμε λογικά και μια έκπτωση της τάξης του 10%. Λοιπόν, να σας περιμένουμε;» Δεν θα πω ότι προς στιγμήν δεν κοντοσταθήκαμε. Ήμασταν έξω για προπόνηση και προφανώς δεν είχαμε προβλέψει το τι θα ακολουθούσε, οπότε δεν είχαμε μαζί μας πολλά χρήματα, όχι όσα θα χρειάζονταν για την περίθαλψη του γατούλη τουλάχιστον.

Παρόλα αυτά τον πήραμε αγκαλιά, κουκουλωμένο σε ένα από τα μπουφάν μας, τον βάλαμε στο αυτοκίνητο και τον μεταφέραμε στην Κλινική. Σε όλη τη διαδρομή διαμαρτυρόταν. Πονούσε υποθέτω… Όταν φτάσαμε, μας ζήτησαν τα στοιχεία του. Προφανώς και δεν είχαμε κανένα στοιχείο! Αδεσποτάκι γαρ! Τον ονομάσαμε Sunday

Αφού του έγινε μέθη αλλά και όλες οι απαραίτητες εξετάσεις (αίματος, ακτινογραφίες κλπ) μας ενημέρωσαν ότι είχε κάταγμα γνάθου και μια μικρή ποσότητα αίματος στον πνεύμονα και τον θώρακα. «Σε κρίσιμη κατάσταση» μας είπαν «αλλά πιθανότατα να γίνει καλά. Θα χρειαστεί όμως σίγουρα χειρουργείο στη γνάθο για την αποκατάσταση του κατάγματος και ένα έστω προσωρινό σπίτι για μετά το χειρουργείο. Αυτά θα τα δούμε όμως πιο αναλυτικά από αύριο. Για την ώρα, το κόστος της θεραπείας του ανέρχεται στα 300€ μείον ένα 10%, σύνολο 270€!!!!!» Εγκεφαλικό!!!! Και αυτά για το πρώτο μόνο 24ωρο, με την προϋπόθεση ότι δεν θα χρειαζόταν κάτι περαιτέρω.

Το βράδυ τους πήρα τηλέφωνο και με ενημέρωσαν ότι η κατάστασή του παρέμενε κρίσιμη αλλά είχε σταθεροποιηθεί. Την ίδια στιγμή προσπαθούσα με κάθε τρόπο να εξασφαλίσω το μέλλον του, οικονομικά αλλά και πρακτικά, καθότι ο σκύλος μου -επίσης πρώην αδεσποτάκι- δεν είναι πολύ cat friendly! Βέβαια, η αλήθεια είναι πως αρκετοί φίλοι και γνωστοί κινητοποιήθηκαν για να βοηθήσουν τον Sunday. (Σας ευχαριστώ όλους πολύ!!❤️)

Νωρίς σήμερα το πρωί πήρα τη Φιλοζωική. Τους εξήγησα τι συνέβη και ότι αδυνατούσα οικονομικά να αναλάβω όλη τη θεραπεία και το χειρουργείο του Sunday, κι ας τον νοιαζόμουν τόσο, και ότι θα έπρεπε το ίδιο βράδυ να φύγει από την Κλινική γιατί αλλιώς θα ανέβαινε κι άλλο το συνολικό κόστος της θεραπείας του. Μου είπαν ότι θα έπρεπε να μιλήσω απευθείας με τον Δήμο Γλυφάδας, όπου και έγινε το ατύχημα, καθότι αυτός είναι υπεύθυνος για να αναλάβει την περίθαλψη. Όπως και έκανα. Ευγενέστατη η κυρία στο τηλέφωνο αλλά δυστυχώς «εμείς δεν μπορούμε να τον αναλάβουμε. Εμείς έχουμε μόνο πρόγραμμα στειρώσεων και αυτό δεν «τρέχει» ακόμα καθότι είναι Ιανουάριος». «Μα δεν είναι δυνατόν! Δεν μπορεί να απαιτείτε από έναν πολίτη μόνο και μόνο επειδή προσφέρθηκε να βοηθήσει να μπορεί και οικονομικά να καλύψει ένα τόσο μεγάλο πόσο θεραπείας για ένα αδεσποτάκι. Θα έπρεπε να έχετε προβλέψει, να υπάρχει πρόγραμμα!» της είπα για να μου απαντήσει «Φανταστείτε να αναλαμβάναμε έξοδα θεραπείας για κάθε αδέσποτο ύψους 1000€! Με δική σας πρωτοβουλία αποφασίσατε να το κάνετε.» Με λίγα λόγια μου είπε πως την επόμενη φορά καλύτερα να αφήσω το ζωάκι να πεθάνει εάν δεν μπορώ να αναλάβω όλα τα νοσήλεια!!! Ωραία…

Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με κάποιες Φιλοζωικές οργανώσεις που μίλησα. «Ναι, να μας στείλετε τις ακτινογραφίες να τις μελετήσουν οι συνεργαζόμενοι κτηνίατροι που έχουμε. Θα σας κάνουν καλύτερη τιμή από την Κλινική αλλά και πάλι θα πρέπει να αναλάβετε εσείς το κόστος.» Όχι Γιάννης, Γιαννάκης!

Δυστυχώς, δεν χρειάστηκε να αναλάβουμε το κόστος… Ο Sunday «έφυγε» από πνευμονικό οίδημα κι ας προσπαθήσαμε να τον βοηθήσουμε… «Έφυγε» ευτυχώς όχι αβοήθητος όπως τόσα αλλά αδεσποτάκια στην παραλιακή. Κι αυτό γιατί κάποιοι μπορούσαν να καλύψουν άμεσα τα 270€ της πρώτης νοσηλείας!

Πόσοι όμως μπορούν να το κάνουν αυτό; Αυτή τη φορά μπορέσαμε εμείς αλλά ίσως την επόμενη να μη μπορούμε ούτε κι εμείς. Κι ένα ζωάκι να «φύγει» αβοήθητο, όχι γιατί κάποιος δεν είναι φιλόζωος ή δεν θέλει να το βοηθήσει, αλλά γιατί οικονομικά δεν μπορεί να το κάνει. Βλέπετε, είναι ακριβό «hobby» να είσαι φιλόζωος…

Αντίο Sunday! Μας συγχωρείς…😓

Εγγραφή στο Newsletter

No spam guarantee.

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )

Σχετικά Άρθρα

Προηγούμενο αρθρο Επόμενο αρθρο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

3 shares