Προετοιμάζομαι , προετοιμάζεσαι…προετοιμαζόμαστε για το σχολείο!

Η πρώτη μέρα στο σχολείο πλησιάζει και μαζί με όλα τα θετικά συναισθήματα της χαράς, της υπερηφάνειας και του ενθουσιασμού, που τα μικρά και μεγάλα μας αστέρια προχωρούν και κάνουν τα δικά τους βήματα στη ζωή, αναδύονται σκέψεις, φόβοι, άγχος.

Συναισθήματα που μετατρέπουν το χαμόγελο που αυθόρμητα ζωγραφίζεται στο πρόσωπό μας σε χτυποκάρδι, σε σφίξιμο στο στομάχι. Αγωνία για την ομαλή κι όσο το δυνατόν πιο ανώδυνη ένταξή του στη νέα πραγματικότητα, εάν πρόκειται για την πρώτη του εμπειρία, άγχος για το αν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της νέας σχολικής τάξης κι ιδιαίτερα εάν βρίσκεται στην τελευταία τάξη του Λυκείου, που οι εξετάσεις επισκιάζουν οτιδήποτε άλλο, πίεση για το πώς θα διαμορφωθεί το πρόγραμμά τους με τις υπόλοιπες εξωσχολικές δραστηριότητες. Συναισθήματα ίσως γνώριμα και για εμάς από τη δική μας αντίστοιχη ηλικία και που οι ταχύτατοι ρυθμοί της καθημερινότητάς μας δημιουργούν το κατάλληλο πεδίο για να αναπτυχθούν.

Συναισθήματα με τα οποία τα παιδιά μας εν καιρώ συντονίζονται και ταυτίζονται. Μπορεί αρχικά να αισθάνονται ενθουσιασμό για τη νέα εμπειρία, ανυπομονησία για να δουν τους φίλους τους ή να γνωρίσουν νέους, αλλά σταδιακά επικρατεί το άγχος κι η πίεση, ιδίως το βράδυ πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Κι εδώ έρχεται το ερώτημα… και πώς θα προετοιμάσω το παιδί, ώστε να βιώσει τη διαδικασία ως μία θετική εμπειρία;

Πρώτη μέρα στο σχολείο και για τους γονείς

Η απάντηση βρίσκεται στη δική μας προετοιμασία! Εμείς χρειάζεται να αγκαλιάσουμε τους δικούς μας φόβους, να καταλαγιάσουμε το άγχος μας, να θυμηθούμε ότι ακόμα κι αυτά συνέβαλαν στη δική μας πορεία κι ίσως κάποιες φορές μας προστάτεψαν από τις κακοτοπιές. Ήταν όλα μαζί μας και τελικά… καλά περάσαμε! Και φιλίες δημιουργήσαμε, που μπορεί ακόμα να αντέχουν στο χρόνο, και πόσες άλλες αναμνήσεις με νοσταλγική και γλυκιά γεύση!  Κάποτε βιώσαμε κι εμείς τα ίδια συναισθήματα με αυτά που τώρα βιώνουν τα παιδιά μας! Γι΄ αυτό:

  1. Πάρτε αγκαλιά τα μικρά και μεγάλα σας αστέρια (ας μην ξεχνάμε ότι κι οι έφηβοι έχουν ανάγκη την αγκαλιά, ακόμα κι αν δεν την επιζητούν… τη χρειάζονται). Η αγκαλιά σας είναι το ασφαλέστερο σημείο του κόσμου, είναι η φωλιά τους, εκεί ηρεμούν κι ανασυγκροτούνται.
  2. Εξασφαλίστε βλεμματική επαφή. Όταν τα βλέμματά σας συναντιούνται, δημιουργείτε ένα πεδίο ουσιαστικής επικοινωνίας με το παιδί σας.
  3. Ντύστε με λέξεις όσα νιώθουν. Μιλήστε τους για τα συναισθήματα, που μπορεί εκείνη τη στιγμή να νιώθουν, αλλά να μην είναι σε θέση να εκφράσουν είτε λόγω της έντασης είτε γιατί τους είναι πρωτόγνωρα (καταλαβαίνω ότι αισθάνεσαι αγωνία, γιατί π.χ. θα βρεθείς σε καινούργιο περιβάλλον, ανυπομονησία… χαρά…). Η διαδικασία αυτή ηρεμεί τα παιδιά, γιατί αντιλαμβάνονται ότι η μαμά κι ο μπαμπάς τα καταλαβαίνουν.
  4. Μοιραστείτε τη δική σας εμπειρία και τα συναισθήματα που κι εσείς είχατε βιώσει ως παιδιά, πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείτε ένα κοινό σημείο επαφής και τα παιδιά δεν αισθάνονται μόνα τους, γιατί και κάποιος άλλος (κι όχι οποιοσδήποτε… ένας σημαντικός άλλος, ο γονέας) έχει ζήσει το ίδιο.

Η έναρξη της σχολικής χρονιάς δε σημαίνει το τέλος του καλοκαιριού, της ξεγνοιασιάς και της χαράς. Σημαίνει αρχή μιας νέας συνθήκης μέσα στην οποία κι η χαρά έχει θέση μέσω της μάθησης κι η ξεγνοιασιά μέσα από το μοίρασμα με φίλους. Είναι ένα νέο ταξίδι, μοναδικό για κάθε παιδί αλλά και για τους γονείς που είναι αρωγοί σε ό,τι χρειαστεί. Ας ευχαριστήσουμε το άγχος και τους φόβους μας κι ας επιλέξουμε τη χαρά, την αισιοδοξία, τη διάθεση για ανακάλυψη, την ανυπομονησία και τον ενθουσιασμό για το καινούργιο! Ας ταξιδέψουμε μαζί με τα παιδιά μας στον κόσμο της μάθησης με οδηγό τη χαρά!

Μια νέα σχολική χρονιά ξεκινά

κι ο χρόνος σταματά.

Σα να γυρίζουμε στα παλιά

όταν ήμασταν κι εμείς παιδιά.

Τι χαρά κι ενθουσιασμός για τους φίλους που θα βρω!

Πόση περηφάνια την τσάντα σα φορώ και στον καθρέφτη με κοιτώ!

Πόσος φόβος κι αγωνία για τη νέα αυτή πορεία!

Και κάθε χρόνο …η ίδια απορία…

άραγε πώς θα κυλήσει και φέτος η ιστορία;

Και τώρα που μεγάλωσα κι εγώ

το παιδί μου σαν κοιτώ

την ίδια ιστορία ξαναζώ.

Αν γίνω κι εγώ μαζί του παιδί

το ταξίδι μπορεί να έχει άλλη τροπή.

Χαρούμενο, μοναδικό, ένας πολύτιμος θησαυρός

που θα το συνοδεύει πάντα σα φάρος φωτεινός.

Καλό, δημιουργικό και χαρούμενο ταξίδι!

                                                                                                                                Ευαγγελία Αρματά Εμψυχώτρια ομάδων – Φιλόλογος

Εγγραφή στο Newsletter

No spam guarantee.

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )
Ετικέτες: , , ,

Σχετικά Άρθρα

Προηγούμενο αρθρο Επόμενο αρθρο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

24 shares