Μια τυχαία αλλά ουσιαστική συνάντηση

Προ ημερών δημοσίευσα στον λογαριασμό μου στο Instagram μια φωτογραφία από μια φανταστική συνάντηση (η λέξη “φανταστική” δεν αναφέρεται σε κάποιο αποκύημα φαντασίας αλλά σε έκρηξη καταπληκτικών συναισθημάτων). Συνέβη δε τόσο αυθόρμητα, υπό κανονικές συνθήκες κάποιας – γραφειοκρατικής – δουλειάς ρουτίνας που έπρεπε να γίνει και μιας βόλτας στην αγαπημένη μου περιοχή της Αθήνας, που οι 23°C μου επέβαλαν να τις συνδυάσω . Ήταν η πρώτη συνάντηση των δυο παιδιών μου, της Θάλειας, που έκλεισε μόλις τα 2 της χρόνια και της Ανάσας που μετά πολλών βασάνων και κόπων φέτος, στις 20 Μαΐου, γίνεται 11 (!) χρόνων.

Το κείμενο που συνόδευε τη φωτογραφία, περιέγραφε ακριβώς αυτά που συνέβησαν και τα οποία θα μου επιτρέψετε να παραθέσω αυτούσια για λόγους που θα σας εξηγήσω παρακάτω.

«… Πιαστήκανε από το χέρι, γύρισαν όλο το Κέντρο Ημέρας, η Θάλεια ζωγράφισε πάνω της και η Ανάσα της είπε για τη σημασία του ν’ αγαπάει και να αποδέχεται κανείς τον εαυτό του όπως είναι. Της είπε ακόμα ότι αυτό ξεκινάει από πολύ μικρή ηλικία, βοηθάνε πολύ ο μπαμπάς, η μαμά και οι δάσκαλοι και όταν αυτοί δεν ξέρουν κάτι, καλό θα είναι να συμβουλεύονται κάποιους πιο ειδικούς. Στο τέλος, αγαπηθήκανε τόσο πολύ που με το ζόρι πήρα την Θάλεια σπίτι και αφού με έβαλε να της υποσχεθώ ότι θα ξαναπάμε σύντομα…»

Οι λόγοι που έγραψα και δημοσίευσα αυτό το κείμενο δεν ήταν απλώς μαμαδίστικης υπερηφάνειας (Ναι, θεωρώ την Ανάσα κανονικό μου παιδί, με την αγάπη, τη φροντίδα και τις ανησυχίες που έχει συνήθως ένα παιδί) αλλά ουσιαστικοί. Αφορούν στο ξεκλείδωμα του μυαλού που οφείλουμε κάποια στιγμή να κάνουμε εμείς οι γονείς όταν πρέπει να ρωτήσουμε κάτι που δεν ξέρουμε και θα μας λύσει τα χέρια στο σωστό μεγάλωμα του παιδιού μας και θα το οδηγήσει να γίνει ένας ενήλικας γεμάτος όρεξη για ζωή, χωρίς ανασφάλειες και κόμπλεξ,  με αυτοπεποίθηση και διάθεση για δημιουργία όμορφων διαπροσωπικών σχέσεων. Όλο αυτό είναι μια τεράστια κατάκτηση, πολύ δύσκολη κατά τη γνώμη μου, που χρειάζεται χρόνο και γνώσεις τις οποίες συχνά οι γονείς δε διαθέτουμε. Μπορεί να γνωρίζουμε τα παιδιά μας καλύτερα από τον καθένα – ποιος γονιός μπορεί να ισχυριστεί το αντίθετο – αλλά αν τα ξέραμε και όλα δεν θα υπήρχαν άνθρωποι που θα σπούδαζαν τα μυστήρια της ψυχής τόσα χρόνια (οι λεγόμενοι ψυχίατροι και ψυχολόγοι), ούτε θα υπήρχαν τόσοι άνθρωποι κατεστραμμένοι κυριολεκτικά από τους «τέλειους και πολύξερους» γονείς τους, ανήμποροι να βρουν στο ελάχιστο την ευτυχία εκεί που είναι αληθινά και την αναζητούν απεγνωσμένα σε πάσης φύσεως καταχρήσεις και πάθη. Χωρίς διάθεση να επαναληφθώ, τα έχω ζήσει στο πετσί μου και γι’ αυτόν τον λόγο «γέννησα» την Ανάσα.

Γι’ αυτόν επίσης τον λόγο, ξεκλείδωσα το μυαλό μου, έχω αποδεχτεί ότι δεν είμαι τέλεια ούτε τα ξέρω όλα και οτιδήποτε αφορά στο παιδί μου, ό,τι με παραξενεύει και δε μπορώ να διαχειριστώ, θα ρωτάω και θα μαθαίνω από τους ειδικούς. Έτσι κόβω δρόμο, κερδίζοντας ενέργεια και χρόνο για να απολαμβάνω το παιδί μου περισσότερο και να το καμαρώνω καθώς μεγαλώνει ευτυχισμένο.

Η γνωριμία με μια «Ανάσα», όποια επιλέξετε εσείς μετά από αρκετό ψάξιμο ίσως, έτοιμη να απαντήσει ωραία στις ερωτήσεις και τις απορίες σας, θα είναι μια από τις καλύτερες γνωριμίες που μπορείτε να κάνετε στο παιδί σας. Μπορεί και η καλύτερη, μιας που τα προξενιά για γάμο έχουν εκλείψει… Χαχα!

Ζ

Υγ: Χαίρομαι πολύ που θα τα λέμε εδώ! Το τρίτο μου παιδί, είναι σαφώς διανοούμενο…

*Για περισσότερες πληροφορίες για τους σκοπούς και τις δράσεις της ΑΝΑΣΑ μπορείτε να πατήσετε εδώ  ή να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα http://www.anasa.com.gr/el/ .

Στοιχεία Επικοινωνίας Κέντρου Ημέρας ΑΝΑΣΑ: 210-9212345, anasa08@anasa.com.gr

Εγγραφή στο Newsletter

No spam guarantee.

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )
Ετικέτες: , , ,

Σχετικά Άρθρα

Προηγούμενο αρθρο Επόμενο αρθρο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares