“Ο Μικρός Πρίγκιπας” με συντροφεύει πάντα. Εσάς;

Σε κάποια από τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού, η μαμά μου μου έκανε δώρο αυτό το υπέροχο βιβλίο. Από τότε μέχρι και σήμερα νιώθω την ανάγκη κατά διαστήματα να το ξαναδιαβάζω. Και δε συνηθίζω να ξαναδιαβάζω πολλές φορές τα ίδια βιβλία. Το συγκεκριμένο όμως κάθε φορά μου δίνει κάτι παραπάνω και με συγκινεί πάντα. Είναι ένα μικρό βιβλίο με τόσο μεγάλο νόημα· μας δείχνει, μεταξύ πολλών άλλων, που βρίσκεται η ουσία.

Ως γνωστόν, είναι βιβλίο του Γάλλου συγγραφέα Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ o oποίος γεννήθηκε το 1900 στη Λυών. Εργάστηκε ως πιλότος, συμβάλλοντας στη δημιουργία αεροπορικών ταχυδρομικών γραμμών, ως δοκιμαστής αεροσκαφών και ως ρεπόρτερ. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως πιλότος αναγνωριστικών πτήσεων των συμμαχικών δυνάμεων. Τον Ιούλιο του 1944 απογειώθηκε για ακόμη μία αποστολή. Δεν ξαναγύρισε ποτέ. Τα βιβλία του Ο Μικρός Πρίγκιπας, Νυχτερινή ΠτήσηΠολεμικός Πιλότος και Γη των Ανθρώπων απέκτησαν δικαίως μια θέση στα αριστουργήματα της κλασικής λογοτεχνίας.

Η ιστορία του μικρού πρίγκιπα είναι ένα μαγικό παραμύθι γραμμένο για μικρούς και μεγάλους. Ένας πιλότος, που, κουρασμένος από τη σχέση του με τους ανθρώπους, ζει αποτραβηγμένος από αυτούς, σε μια από τις πτήσεις του αναγκάζεται να προσγειωθεί στην έρημο της Σαχάρας, γιατί το αεροπλάνο του παθαίνει βλάβη. Βρίσκεται στη μέση του πουθενά, με προμήθειες νερού ίσα ίσα για οχτώ μέρες. Εκεί συναντάει το μικρό πρίγκιπα, ένα χρυσαφένιο παιδί, φερμένο από έναν άγνωστο πλανήτη μεγάλο όσο ένα σπίτι. Ο μικρός πρίγκιπας ταξιδεύει εδώ κι ένα χρόνο, επισκέπτεται καινούριους πλανήτες, θέλει να δει και να μάθει. Είναι όμορφος κι ευαίσθητος, αμείλικτος και διάφανος, περίεργος κι απρόβλεπτος όπως μονάχα τα παιδιά μπορούν να είναι. Ο πιλότος, την ώρα που αγωνίζεται να επισκευάσει το χαλασμένο αεροπλάνο του κι ανησυχεί για την επιβίωσή του, αναγκάζεται ν’ αντιμετωπίσει ένα παραμυθένιο πλάσμα, που είναι ερωτευμένο μ’ ένα τριαντάφυλλο, που παρηγορεί τη μοναξιά του με ηλιοβασιλέματα, που έχει όλα κι όλα τρία μικροσκοπικά ηφαίστεια και λαχταράει ν’ αποκτήσει ένα αρνάκι ­έστω κι αν αυτό είναι σε ζωγραφιά και δε φαίνεται, γιατί είναι κλεισμένο σ’ ένα κασόνι.

Μήπως ήρθε η ώρα να το (ξανα)διαβάσετε; Πιστέψτε με, σε κάθε νέα ανάγνωση, θα βγαίνετε κερδισμένοι. Ο καθένας κάτι θα αποκομίσει, θα επαναπροσδιορίσει, θα αναπολήσει…

Και μην ξεχνάτε: «Αυτό είναι το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Δε βλέπουμε καλά, παρά με την καρδιά μας. Το ουσιαστικό είναι αόρατο για τα μάτια».

ΥΓ. Όλοι οι μεγάλοι ήταν παιδιά πρώτα (αλλά λίγοι το θυμούνται).

Στη βιβλιοθήκη μου από τις εκδόσεις Πατάκη.

 

Εγγραφή στο Newsletter

No spam guarantee.

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )
Ετικέτες: ,

Σχετικά Άρθρα

Προηγούμενο αρθρο Επόμενο αρθρο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

41 shares