Τι σημαίνει να είσαι Master αθλητής στην Ελλάδα

Μετά το δρομικό κίνημα και την ομολογουμένως άνευ προηγουμένου ανάπτυξή του, έρχονται τώρα οι Masters ή αλλιώς Age Groupers να κατακτήσουν τον χώρο του αθλητισμού με την επιμονή, το πείσμα και το πάθος τους!

Ποιοι είναι οι Masters;

Στα ελληνικά θα χαρακτηρίζονταν ως βετεράνοι ή παλαίμαχοι, όμως στην πραγματικότητα ουδεμία σχέση έχουν με την κλασική έννοια των βετεράνων που έχουμε οι περισσότεροι κατά νου ενώ πολλοί εξ αυτών είναι πιο δραστήριοι από αρκετούς elite αθλητές.

Είναι άνθρωποι που κάποια στιγμή αποσύρθηκαν από τον υψηλό αθλητισμό και μερικά χρόνια αργότερα αποφάσισαν να επιστρέψουν ενεργά στα ταρτάν, τους δρόμους, τις πισίνες και τις θάλασσες. Άνθρωποι που αγαπούν τον αθλητισμό, που προπονούνται εντατικά σαν κανονικοί αθλητές, που ξυπνούν από τα χαράματα για να προλάβουν να προπονηθούν πριν πάνε στην εργασία τους, που θυσιάζουν προσωπικό χρόνο για χάρη του αθλήματός τους. Άνθρωποι που θα τους συναντήσεις τα πρωινά του Σαββατοκύριακου να τρέχουν στην παραλιακή, να ποδηλατούν στο Σούνιο ή τον Υμηττό και να κολυμπούν στο ΟΑΚΑ ή τη Βουλιαγμένη. Άνθρωποι που προγραμματίζουν την άδειά τους όχι βάσει των καλοκαιρινών ή χειμερινών διακοπών αλλά σύμφωνα με το εκάστοτε αγωνιστικό καλεντάρι. Άνθρωποι που αποτελούν πρότυπα για πολλούς και κυρίως για τα ίδια τους τα παιδιά.

Related image

Βασικά τους γνωρίσματα, η προσήλωση στον στόχο, η εργατικότητα, η συνέπεια και η βαθιά, ουσιαστική αγάπη για το άθλημά τους.

Άνθρωποι που προπονούνται όχι γιατί «πρέπει» ή γιατί κάποιος τους επέβαλε με το ζόρι ένα σετ αλλά γιατί οι ίδιοι το θέλουν. Ό,τι κάνουν το κάνουν πρώτα απ’ όλα για τον ίδιο τους τον εαυτό, γι’ αυτό επέστρεψαν, όχι για τη δόξα και τους τίτλους. Και δεν είναι μόνο 2, 3 ή 100 τέτοιοι άνθρωποι εκεί έξω! Είναι χιλιάδες!!!

Ο ρόλος της πολιτείας

Όσο για τον ρόλο της πολιτείας στο «ταξίδι» τους; Απούσα! Κάθε τους βήμα ή επιτυχία είναι αποτέλεσμα ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Κι όμως, πολλοί από αυτούς αγωνίζονται σε μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις του εξωτερικού (στις αντίστοιχες ηλικιακές κατηγορίες) φορώντας το ελληνικό εθνόσημο, φέρνουν μετάλλια και σηκώνουν ψηλά τη γαλανόλευκη. Κι έπειτα, επιστρέφουν σε μια χώρα που κανείς δεν τους δίνει σημασία. Σε μια Ελλάδα που πρέπει να παρακαλέσουν και να διεκδικήσουν τα αυτονόητα… Γιατί; Γιατί είναι Masters. Κι όμως, οι Masters αυτοί δεν ζητούν ανταλλάγματα ή χορηγίες. Απεναντίας, πληρώνουν μόνοι τους το κόστος των μεταγραφών και της ανανέωσης των δελτίων και δαπανούν μεγάλα ποσά σε εξοπλισμό και κόμιστρα αγώνων λειτουργώντας ως οικονομική ανάσα για τις Ομοσπονδίες και τα σωματεία.

Ομοσπονδίες, Σύλλογοι και Ιδιώτες

Η –κατά τα άλλα προβληματική- ανάπτυξη του κινήματος των Masters στη χώρα μας θα έλεγε κανείς πως στηρίζεται σε 3 βασικούς πυλώνες: την εκάστοτε Ομοσπονδία, τους συλλόγους και τους ιδιώτες διοργανωτές. Όλοι τους είναι αλληλένδετοι και αλληλοεξαρτώμενοι χωρίς απαραιτήτως αυτό να σημαίνει όμως πως υπάρχει κάποιου είδους σταθερή συνεργασία μεταξύ τους με απώτερο στόχο πάντα το κοινό καλό.

Σε επίπεδο σωματείων, σε αρκετά από τα αθλήματα στα οποία ανθεί το κίνημα των Masters (πχ. κολύμβηση), οι αθλητές είναι ευπρόσδεκτοι και οι σύλλογοι από πλευράς τους «ανοιχτοί» για πιθανές μεταγραφές ή εγγραφές. Ειδικά τμήματα Masters ξεπηδούν το ένα μετά το άλλο και ένας ολόκληρος νέος επιχειρηματικός κόσμος γεννιέται και χτίζεται γύρω από το κίνημα αυτό με προπονητές, ομαδικές και ατομικές προπονήσεις, συλλόγους με μεγάλη ιστορία και νέα σωματεία. Παρόλα αυτά, ακόμα και στις περιπτώσεις αυτές εντοπίζονται αδυναμίες … Επί παραδείγματι, ο εκάστοτε σύλλογος, ανάλογα με τη δυναμική του ονόματός του αλλά και αυτήν του τμήματος, ενίοτε παρέχει κάποιες διευκολύνσεις ή αντίθετα περιορίζει κατά βούληση την ανάπτυξη του τμήματος αυτού.

Την ίδια στιγμή, η αδυναμία (?) κάποιων Ομοσπονδιών να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες όλου αυτού του κινήματος είναι χαρακτηριστική. Ως εκ τούτου, τη στιγμή που οι αγώνες ιδιωτικής πρωτοβουλίας ανθούν προσελκύοντας πλήθος αθλητών ενισχύοντας έτσι τον ανταγωνισμό και καθιστώντας το προϊόν εξαιρετικά ελκυστικό, οι Ομοσπονδίες, παρόλη την τεχνογνωσία που διαθέτουν και -ενδεχομένως- το κύρος, περιορίζετονται σε υλικοτεχνική υποστήριξη στερώντας από τις ίδιες σημαντικά έσοδα, όπως συμβαίνει με άλλες αντίστοιχες Ομοσπονδίες του εξωτερικού (Ιταλία, Ισπανία, Μ.Βρετανία κλπ).

Σε ένα υποθετικό αλλά απολύτως εφαρμόσιμο σενάριο, θα μπορούσαν οι Ομοσπονδίες να εκμεταλλευτούν (όχι με την κακή έννοια!) τη συνέπεια των ανθρώπων αυτών και να στηρίξουν τις προσπάθειές τους. Με τον τρόπο αυτό, το κίνημα των Masters θα μπορούσε να ενισχυθεί σημαντικά και να αναπτυχθεί περαιτέρω αποτελώντας μελλοντικά μία εξαιρετική πηγή εσόδων για τις Ομοσπονδίες, οι οποίες με τη σειρά τους καλύπτοντας τις τρύπες του κρατικού προϋπολογισμού θα μπορέσουν να στηρίξουν τις μικρές εθνικές ομάδες, να οργανώσουν αγώνες, να προάγουν τα αθλήματά τους αλλά και τον ελληνικό αθλητισμό συνολικά και τέλος, να καλλιεργήσουν μία κουλτούρα ενός υγιούς και ισορροπημένου τρόπου ζωής με πρωταγωνιστή την άσκηση σε κάθε ηλικία.

Το σημαντικότερο όλων ωστόσο είναι πως, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πρωτίστως σε επίπεδο οργάνωσης, οι Έλληνες Masters σε πείσμα των καιρών συνεχίζουν ακάθεκτοι να αγωνίζονται, να κυνηγούν τους στόχους τους, να εμπνέουν με την επιμονή τους και να κάνουν υπερήφανη την ελληνική αθλητική κοινότητα. Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα τους συναντήσετε σε κάποια προπόνηση ή θα βρεθείτε σε κάποιον αγώνα Masters ρωτήστε τους να σας αφηγηθούν τις ιστορίες και τα ταξίδια τους. Θα σας ξαφνιάσουν ευχάριστα με όσα έχουν να διηγηθούν ενώ οι ίδιοι από μόνοι τους αποτελούν πηγή έμπνευσης!

*Υ.γ. Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο σε όλους τους Masters εκεί έξω με τους οποίους έχουμε μοιραστεί χιλιόμετρα στις προπονήσεις και τους αγώνες, έχουμε συνεργαστεί κόντρα στον άνεμο και τα κύματα και έχουμε ανταλλάξει χαμόγελα και νεύματα πριν καν ξημερώσει. Κι ένα μεγάλο “ευχαριστώ” από πλευράς μου σε εκείνους, που μέσα από τις συζητήσεις μας, με βοήθησαν να γράψω το άρθρο αυτό.

Κατερίνα

 

 

*Οι φωτογραφίες που χρησιμοποιήθηκαν στο άρθρο είναι ενδεικτικές ενώ τα δικαιώματα ανήκουν στους δημιουργούς τους.

Εγγραφή στο Newsletter

No spam guarantee.

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )
Ετικέτες: , , , ,

Σχετικά Άρθρα

Προηγούμενο αρθρο Επόμενο αρθρο

Comments

    • Μαρινος Κ.
    • 25 Φεβρουαρίου 2019
    Απάντηση

    Πολύ ορθή η τοποθέτηση του άρθρου. Η κατηγορία των Master είναι σε μέγιστο βαθμό υπεύθυνη για στήριξη των αγώνων και την εμπορικού κυκλώματος. Επίσης είναι εκείνοι που σπρώχνουν στην πράξη τα παιδιά (τους και όχι μόνο) στον αθλητισμό, αφού τον έχουν υιοθετήσει σαν τρόπο ζωής και οι ίδιοι.
    Βέβαια το “κυνήγι της κούπας” είναι το ίδιο έντονο -πολλές φορές και εντονότερο (αδικαιολόγητα) από ότι στους αθλητές κατηγοριών έως 30 ετών….
    Καλύτερα όμως ένας ακόμη master στους δρόμους και τις πισίνες , παρά στα ξενυχτάδικα….

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

213 shares